Ontstaan

De faculteit diergeneeskunde is opgebouwd uit vakgroepen.

De vakgroepen verloskunde, heelkunde en inwendige ziekten hebben in totaal ongeveer 30 paarden in hun bezit. Sommige worden gebruikt als plasmadonor, andere om te leren opvoelen, verbanden aanleggen, echo’s maken enz.
In 1998 kregen een paar ijverige studenten het idee om iets meer te willen doen met de paarden als alleen rondstappen over de gangen, temperaturen en opvoelen...
Nee, een meer paardwaardig bestaan was gewenst. Daarom gingen deze mensen hard aan de slag en besloten een vereniging op te richten waarvan de leden aan de slag konden gaan als ruiters: een rijvereniging. Zo zouden de paarden meer uit hun stallen gehaald worden voor andere dingen als "werk" en eens lekker rond kunnen dollen in de manege (want zoals iedereen natuurlijk begrijpt is het leuker om een ruiter van je rug te gooien dan een thermometer in je kont te krijgen...)

En zo geschiedde: Centaur werd in het leven geroepen en de eerste leden dienden zich aan. In het begin waren er wat opstartproblemen, omdat de meeste paarden niet ingereden waren en niet meer gewend waren om getraind te worden.

De initiatiefneemster voor het opstarten van Centaur is Marscha Pannekoek:

"Ik ben met het idee gekomen. Ik was al eens in Utrecht (VSR de Solleysel, red.) geweest en wist dat daar de Solleysel al 65 jaar bestond. Ik dacht: wat in Nederland kan, moet ook in Gent kunnen... Bovendien kan het natuurlijk niet dat die paarden dag en nacht in hun stal staan en er alleen maar uit worden gehaald om bloed te geven en dergelijke. En er zijn zat studenten die niks weten van de omgang met paarden, dus vond ik dat een goede combinatie!

Natuurlijk zou dat nooit in mijn eentje lukken, dus heb ik een aantal vrienden, die allen wel wat met paarden en/of organisatie te maken hebben gehad, gevraagd of zij het leuk zouden vinden om dat op te zetten.
Uiteindelijk zijn we met 9 man in 1999 gestart. Eerst heb ik een plan opgezet en moest ik om toestemming vragen aan de proffen. Professor de Kruif was meteen akkoord, alleen wilde hij er verder niks mee te maken hebben, we moesten alles zelf regelen. Professor Deprez vond het ook wel prima.

Professor de Moor en Verschooten waren echter tegen (Heelkunde, red.). En je weet hoe dat gaat met sommige proffen: ga vooral niet tegen ze in... Om het toch door te krijgen, heeft het me bijna m'n studie gekost! Uiteindelijk ben ik naar de rektor van de universiteit gegaan en om een lang verhaal kort te maken: die heeft toestemming gegeven en toen had de rest geen poot meer om op te staan. Alles geregeld dus, nu kon het pas echt beginnen!

We wisten geeneens of de paarden wel zadelmak waren. Voorzichtig zijn we met de paarden gestart: zadelmak maken en ingereden. In 2000 begon het ledenaantal wat te groeien en hadden we de paardjes zover dat we ze konden laten meedraaien in wat lessen. Al snel hadden we meer leden dan paarden...
Verder hielden we ons bezig met een naam, het logo (gemaakt door een zus van een van de bestuursleden) en moest er materiaal komen en een zadelkamer. Zo kwam het idee om een feest te geven. Overleg met het VDK (we waren allemaal wel lid van het VDK, maar zaten niet in het praesidium. Centaur is wel een dochtervereniging van het VDK, dat moesten we zo doen om te kunnen bestaan, ook voor verzekeringen en dergelijke. Het was echt een spontaan initiatief) en zo was er het eerste Centaur-feest!

Het feest was een enorm succes. We hadden er een westernfuif van gemaakt. Dat was ons trouwens nooit gelukt zonder het VDK. En veel sponsors gezocht, gratis DJ (hele avond draaien in ruil voor drank...) enz, enz. Dat heeft aardig wat geld opgebracht. De zadels en hoofdstellen hebben we allemaal gekocht van de opbrengst van het feest en lidmaatschap.
Uiteindelijk hebben we ook kunnen regelen dat er een zadelkamer kwam. Weet geeneens meer hoe dat met de zadelkamer gegaan is. We zijn begonnen met een grote kist waar we 2 zadels en 2 hoofdstellen in bewaarden (de kist had een vriend van mij gemaakt). Later had ik aan Professor Deprez gevraagd of we op die plek een zadelkamer mochten maken, dat mocht. Volgens mij hebben we gewoon wat klusjesmannen van de universiteit gevraagd. We hadden ook veel contact met Tony, de huisbewaarder. Die heeft ons ook met veel geholpen, oa. sponsors. [...]

Ik heb me er 2 jaar mee bezig gehouden. Het heeft aardig wat bloed, zweet en tranen gekost, maar ben erg trots dat het gelukt is en dat de vereniging nog steeds bestaat! Ik hoop ook elk jaar weer dat het nieuwe bestuur net zo enthousiast is en er ook voor gaat om te zorgen dat Centaur groeit."

Hartelijk bedankt aan Marscha Pannekoek en alle oude bestuursleden!